Yaşadığın Günü Kavra

Lütfen önce filmi izleyin sonra yazıyı okuyun…

* * *

Filmi izlediniz.yorum yapacak ve düşüneceğiz.

Nedir yaşadığımız günü kavramak?

Vakit varken tomurcukları toplamak?

Bugün gülümseyen çiçek yarın ölüyor olabilir ne demek?

Hepsine tek tek dilimiz döndüğünce,şu anki ilham halimize göre düşünerek cevap vermeye çalışacağız.

Yaşadığımız günü kavramak:

(Bir kıssa…)

Sabah uyanır bizimki.Kahvaltısını yapar ve işe(veya okula) gider.akşam tekrar eve gelir.Akşam yemeği yendikten sonra yapılacak iş varsa yapar…

Sonra…

Televizyonun karşısına geçer.İlk önce gündemi takip eder.Haberleri detaylıca tarar.Ama memleketin derdi biter mi hiç? Tabii ki bitmez…

Trafik kazaları,1 ytl için adam öldürmeler,uyuşturucu bataklığındaki gençlik,esrar kullanımının ilkokula kadar düşmesi,küçücük çocuklara tecavüzler,tem otoyolunda rallide olduğunu zannedip aşırı sürat yaparak hem kendilerinin hem de masum insanların ölümüne sebep olabileceklerinin farkında dahi olmayan,sabahtan akşama kadar geyik yapmaktan bıkmayan,her iki kelimesinden biri küfür olan biz gençler,derslerinde (veya işlerinde) başarılı olan arkadaşlarımızı hasetliğimizden çekemeyen ve daha nice şeyleri yapan ama farkında olmayan biz insanlar…

(Kıssa’nın devamı…)

Haberleri izledikten sonra,en güzel âna gelinmiştir bizimki için.Spor haberleri…Detaylıca tartışılan konular,futbolcular v.s…Bunlar onun çok ilgisini çeker.Bizimki ne yapar,o coşkuyu hissetmek için maça gider…Takımı kaybedince dünyaları yıkılır…Tabi bu coşkuyla(!) yine adam bıçaklar,karşı takımın taraftarlarıyla birbirlerine girer sopa,döner bıçağı,silah v.s. ne varsa…kendi parasıyla ödediği koltukları yerinden söker sahaya fırlatır…Takımı kazanırsa ayrı bir muamma…Bu sefer eline alır silahı takımının kazanmasının verdiği coşkuyla havaya rasgele ateş açar ve bir “İNSAN” ın ölümüne sebep olur…Takımı kazandığı için…Ah insanoğlu ah….

Takımlar maçları kazanıyor,paraları yiyorlar,bizimki seviniyor…Kendisi ne kazanıyor?

Bir HİÇ…..

Ama bunun farkında bile değil…

Bizimkinin hikayesi bununlada bitmez…magazinler,sabah sabah vıdı vıdılardan bıkmaz…dedikodu birinci plânındadır…elin hayatını kendisinin hayatı bilir…

Anlamsız diziler izlemekten hoşlanır…Hatta dizinin o kadar hipnozu altına girmiştir ki kendisini alamaz… birisi öldü mü ona ağlar…Ee geçen bir insan öldü…ağladın mı ona?

Bunlar böyle uzar gider…Eksikliklerimize odaklanırsak daha o kadar çok şey var ki yazılacak…

Yaşadığımız günü kavramak.sabah başlayıp akşam yatana kadar ki süre içinde hem kendimizi hem de çevremizdeki herşeyi ölçmek biçmektir…

Güneş doğar ve insana yepyeni imkanlar sunar…der ki : bak ,24 saatin var…nasıl değerlendirirsen değerlendir ama sana tavsiyem gün batana kadar ne yapabiliyorsan yap…ama kendi kendini yenilemek adına yap…

Birşeyler öğren…beyninin olduğunu,düşünebildiğini unutma…sen hayvan değilsin,sen düşünüyorsun,farkın bu zaten…yemek için yaşayanlardan değilsin sen…zamanın hep ilerlediğini,bugüne kadar hiç kimsenin onu ipotek altına alamadığını bil…Farkında ol!

Gelecekte yaptığın şeyler için pişman olmanın bir faydası olmayacak.anlatacağın birşeyler olsun…

Akşam olur…Güneş,batarken der ki tekrar :

Bugün neler yaptın,vaktini nasıl değerlendirdin? Kendin için iyilik yaptın mı?

Sen üstünsün.üstün yaratıldın.”İNSAN” olmakla nimetlendirildin…Hala duymuyor musun?

Güneş şunun farkındaydı,herşeyde olduğu gibi:

“O” insanın içine kor düşürmedikçe İNSAN göremezdi…

Göremeyen insan,bilmediğini de bilmeyen bir insan…Nasıl farkında olabilirdi?

İhtiyaç hissederek…

Değişmesi gerektiğini hissederek…

Çaba göstererek…hayatındaki birşeylerden memnun olmamakla işe başlayarak…

Halinden memnun birisine dokunmayın…

Şu unutulmamalı ki,hiç kimse hiç kimseyi asla değiştiremez,kişi kendisi istemedikten sonra…

Ancak yardımcı olunur…önce biz değişeceğiz ki insanlar da değişim yoluna girsin…

Çok uzun tuttuğumuzun farkındayız,fakat isteyerek ve tad almaya çalışarak okursak , bu yazılanlardan çok şeyler alabiliriz.İçimize kor düşürtmek için…

Halinden memnun olan birisine dokunmayın…

İnsan halinden memnun olamaz tamamiyle…ömrümüzün sonuna kadar mükemmel yaşayamayız…dertsiz tasasız olmaz…bunlarla yoğrulacağız…Taa ki yaşamın sırrına erebilelim…Yaşadığımız günü kavrayabilelim…

* * *

Not: Bu yazılar tamamen şahsi fikirlerden oluşmaktadır.Siz burada yazılanlardan kendilerinize uygun olanları alır, diğerlerini bizlere bırakırsınız.Ama yeterki okuyun.

En içten sevgilerimle,

berceste

Düşüncelerinizi Esirgemeyin !!